Podstawy
Grupy pożarów
klasy pożarów · fire classes
Pożary dzieli się na grupy według tego, co się pali. Od grupy zależy, czym wolno gasić.
Kluczowe fakty
- Grupa A: materiały stałe, zwykle pochodzenia organicznego (drewno, papier, węgiel), palące się z tworzeniem żaru.
- Grupa B: ciecze (oleje napędowe, benzyna, alkohole) i topliwe ciała stałe, jak tłuszcz czy smoła.
- Grupa C: gazy, na przykład metan, acetylen i wodór.
- Grupa D: metale i stopy metali lekkich, jak magnez, sód i aluminium.
- Grupa F lub K: oleje jadalne i tłuszcze w urządzeniach kuchennych. To ta sama grupa, litera zależy od normy (F w Europie, K w USA).
- Do zapłonu potrzeba paliwa, tlenu i ciepła (trójkąt pożaru); gaszenie polega na odebraniu jednego z tych elementów.
Na co uważać
Urządzenia elektryczne pod napięciem nie mają własnej grupy. Gasi się je środkami nieprzewodzącymi (CO2, proszek), a przepisy mówią o gaśnicach „z czynnikiem do gaszenia urządzeń elektrycznych” jako dodatku do grupy.
Podstawa prawna
PRS, Klasyfikacja i budowa, Część V, pkt 1.2.17 (za normą EN 2). Określenia „grupy pożarów” używa też polskie prawo (rozporządzenie MSWiA, Dz.U. 2023 poz. 822, § 32 ust. 2) oraz materiały szkoleniowe PSP, za PN-EN 2:1998 ze zmianą A1:2006.
Nazewnictwo za przepisami Polskiego Rejestru Statków (Klasyfikacja i budowa, Część V oraz Nadzór konwencyjny, Część VIII). To nie jest tekst prawny: w razie wątpliwości decyduje aktualne brzmienie Konwencji i przepisów.
Powiązane szkolenie
Ochrona przeciwpożarowa stopnia podstawowego (STCW A-VI/1-2).