Organizacja i alarm
Ćwiczenia i alarmy próbne
drille · drills
znak IMO Regularne treningi opuszczenia statku i akcji pożarowej. Dzięki nim podczas prawdziwego alarmu każdy zna swoje zadanie i wykonuje je bez zastanawiania.
Kluczowe fakty
- Każdy członek załogi bierze raz w miesiącu udział w co najmniej jednym ćwiczebnym alarmie opuszczenia statku i jednym alarmie pożarowym.
- Jeśli w poprzednim miesiącu więcej niż 25% załogi nie uczestniczyło w ćwiczeniach na danym statku, ćwiczenia odbywają się przed upływem 24 godzin od wyjścia z portu. Po poważnej przebudowie statku albo przy zatrudnieniu nowej załogi: przed wyjściem w morze.
- Każda łódź ratunkowa jest wodowana z przypisaną załogą i wykonuje manewry na wodzie co najmniej raz na 3 miesiące, podczas ćwiczenia alarmu opuszczenia statku.
- Łódź swobodnego spadku: co 3 miesiące załoga obsadza łódź i przechodzi procedury aż do etapu zwolnienia (bez zwolnienia), a w odstępach nie dłuższych niż 6 miesięcy łódź jest wodowana przez swobodny spadek albo przechodzi wodowanie symulowane według wytycznych IMO.
- Łódź ratownicza, jeśli nie jest jednocześnie łodzią ratunkową, jest wodowana z załogą co miesiąc, o ile jest to wykonalne, jednak nie rzadziej niż raz na 3 miesiące.
- Każdy członek obsługi morskiego systemu ewakuacji bierze udział w rozwinięciu podobnego systemu w odstępach nie dłuższych niż 2 lata, a w żadnym wypadku nie dłuższych niż 3 lata.
- Załoga sprawdza oświetlenie awaryjne do alarmów i opuszczania statku przy każdym ćwiczeniu alarmu opuszczenia statku.
Na co uważać
W zakres ćwiczenia pożarowego wchodzi m.in. uruchomienie pompy pożarowej z użyciem co najmniej dwóch prądów wody, sprawdzenie wyposażenia strażackiego, środków łączności, drzwi wodoszczelnych i pożarowych oraz klap pożarowych.
Jak to wygląda w praktyce
- Ćwiczenia często łączy się w jeden scenariusz: po ćwiczebnym pożarze, którego „nie udało się” opanować, następuje alarm opuszczenia statku. Zbiórka, sprawdzenie zadań z rozkładu alarmowego, a przy dobrej pogodzie opuszczenie łodzi, najczęściej w porcie i za zgodą kapitanatu.
Z pokładu: relacja z praktyki morskiej, nie z przepisu. Szczegóły zależą od statku i armatora.
Podstawa prawna
SOLAS III/19 (wszystkie statki; tekst polski: Dz.U. 2016 poz. 869), III/30 (dodatkowo pasażerskie).
Nazewnictwo za polskim tekstem Kodeksu LSA i przepisami Polskiego Rejestru Statków. To nie jest tekst prawny: w razie wątpliwości decyduje aktualne brzmienie Konwencji i przepisów.