Organizacja i alarm
Rozkład alarmowy
muster list
znak IMO Tablica, która każdemu na statku przypisuje zadanie na wypadek alarmu i mówi, co znaczy każdy sygnał.
Kluczowe fakty
- Przypisuje obowiązki każdemu członkowi załogi i wskazuje zastępców na kluczowych stanowiskach.
- Podaje sygnały alarmowe i czynności po ich usłyszeniu, w tym drogę do stacji zbiórki.
- Musi być wywieszony w widocznych miejscach, zanim statek wyjdzie w morze.
- Sygnał alarmu ogólnego to co najmniej siedem krótkich dźwięków i jeden długi. Nadaje go gwizdek statku oraz dzwonek lub klakson.
Jak to wygląda w praktyce
- Poza tablicą zbiorczą każdy członek załogi ma w kabinie własną instrukcję postępowania (na statku mówi się na nią po prostu personal muster card): trzy scenariusze (pożar, opuszczenie statku, człowiek za burtą) i konkretne zadania. Przykład dla drugiego oficera przy ewakuacji: asystować kapitanowi na mostku, nadawać wołania o pomoc, zabrać do łodzi radiopławę, SART, radiotelefony i apteczkę. Do tego każdy ma swój numer alarmowy z wykazu.
Z pokładu: relacja z praktyki morskiej, nie z przepisu. Szczegóły zależą od statku i armatora.
Podstawa prawna
SOLAS III/8 i III/37 (rozkład alarmowy), III/6 (sygnał alarmu ogólnego). Polskie nazewnictwo: rozkład alarmowy, instrukcja postępowania i numer alarmowy za rozporządzeniem w sprawie szczegółowych warunków bezpiecznego uprawiania żeglugi przez statki morskie (tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 142, załącznik).
Nazewnictwo za polskim tekstem Kodeksu LSA i przepisami Polskiego Rejestru Statków. To nie jest tekst prawny: w razie wątpliwości decyduje aktualne brzmienie Konwencji i przepisów.